Denemelerim

  1999 yılında yaşanan iki depremi de bizzat yaşayan ve o sırada 13 yaşında olan bir çocuktum ben. Gölcük depreminde evimizin duvarları çatladı. Herkes arabasına indi, en kötü köyüne gitti. Bizim ineceğimiz bir arabamız, kalacağımız bir köy evimiz yoktu. Mecburen depremde çatlayan evimize girdik tekrar. Koskoca mahallede evine çıkan tek tük insan vardı. Sabahlara kadar rahat uyku uyuyamadık. Uyuduğumuzda ise sallanıyoruz diyerek uyandık. Enkaz görüntüleri, "Sesimi duyan var mı?" seslenişleri her an zihnimizde dolandı. Yaşadığımız korkuyu, çaresizliği anlatmaya kelime dağarcığım yetmez maalesef ki. Sonra memleketimize ,Konya'ya, taşındık. Deprem gündemimizden çıktı. Öyle ki ara ara yaşadığımız 4-5 şiddetindeki depremler bizim için önemsizdi.  Herkes dışarı kaçarken biz evde uyumaya devam ediyorduk. Ta ki 6 Şubat 2023 sabahına kadar... Kar yağdı çok şükür diye dışarıyı seyredip uyuduğumuz bir gecenin sabahına kabusla uyandık. Depremi hissetmedik ama orada yaşayanların acıla...